Justyna Federowicz – http://www.justynafederowicz.pl

Wiele osób stojących przed jakimś wyzwaniem w swoim życiu lub borykających się jakimś problemem zastanawia się jaka forma wsparcia byłaby dla nich najlepsza. Często te rozważana  dotyczącą wyboru pomiędzy psychoterapią a coachingiem. W tym artykule dowiesz są jakie są różnice i podobieństwa pomiędzy psychoterapią a coachingiem oraz kiedy skorzystać z tych form pomocy. 

Pierwsza różnica to nomenklatura – coach pracuje z klientem, terapeuta z pacjentem. 

Psychoterapia ma na celu rozwiązanie jakiegoś problemu pacjenta, który zmaga się z trudnościami na jakimś polu swojego życia lub też cierpi na zaburzenia albo choroby psychiczne. Do rozwiązania tych problemów i postawienia diagnozy zwykle konieczna jest analiza przeszłości. 

W procesie coachingu klient skupia się na przyszłości, którą określa sam formułując cel, który chce osiągnąć. Przeszłość nie jest przedmiotem analizy podczas procesu coachingowego, ale dotychczasowe doświadczenia klienta mogą okazać się ważnym zasobem, który pomoże mu osiągnąć cel. W coachingu przyjmuje się, że potencjał potrzebny do osiągnięcia celu jest w kliencie. Coach jedynie pomaga klientowi ten potencjał wydobyć. 

Podobieństwa pomiędzy psychoterapią a coachingiem z całą pewnością istnieją. W niektórych nurtach da się je zaobserwować dość wyraźnie. Szczególnie zbliżona do coachingu wydaje się psychoterapia w nurcie Gestalt, gdzie, podobnie jak w coachingu, proces skupia się na „tu i teraz”, na kreatywności i twórczym podejściu. Podobieństwa do coachingu można też znaleźć w nurcie poznawczo-behawioralnym, który skupia się na modyfikacji sposobu myślenia pacjenta, w tym niewspierających go przekonań. Nurt Ericksonowski z kolei zakłada, że człowiek posiada naturalną zdolność rozwiązywania problemów i radzenia sobie z przeciwnościami, dlatego terapeuta skupia się bardziej na pozytywnych stronach pacjenta, jego zasobach, potencjale.

Podejście Erikcsnowskie stosowane jest również w coachingu. Zgodnie z nim przyjmuje się, że: 

• ludzie są w porządku tacy jacy są, nie trzeba ich naprawiać, 
• każdy ma w sobie zasoby niezbędne do osiągnięcia celu, 
• ludzie podejmują najlepsze decyzje, do jakich mają dostęp w danym momencie, 
• za każdym zachowaniem człowieka stoi pozytywna intencja, 
• zmiana jest nieunikniona. 

Jak widać, trudno znaleźć wyraźną różnicę pomiędzy coachingiem a psychoterapią. Metody te przenikają się w wielu obszarach. Obydwa procesy mają na celu poprawę jakości życia osoby, która się na nie decyduje. Niemniej jednak, są to dwa różne procesy skierowane do dwóch różnych grup osób.  Psychoterapia pomaga uporać się z przeszłością, natomiast coaching przybliża do wymarzonej przyszłości. 

Natomiast niezależnie od tego, którą formę współpracy wybierzesz, ważne jest by trafić do osoby, która posiada uprawnienia do wykonywania zawodu. Sprawdź czy coach ma ukończoną szkołę coachingu, optymalnie akredytowaną przez ICF (International Coach Federation) a psychoterapeuta powinien ukończyć psychologię lub medycynę (ewentualnie kierunek społeczny – socjologię, pedagogikę z uzupełnieniem psychologii i medycyny) i jest w trakcie lub po specjalizacji psychoterapeutycznej w szkole akredytowanej przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. 

Jeśli po przeczytaniu tego artykułu stwierdzisz, że któraś z tych dwóch forma wsparcia jest dla Ciebie, zapraszamy do kontaktu:

Paulina Bernatek – psychoterapeuta w SelfStudio – www.selfstudio.pl

Justyna Federowicz –  coach – www.justynafederowicz.pl

Artykuł Co wybrać – coaching czy psychoterapię?  pochodzi z serwisu Justyna Federowicz.

Z tego tekstu dowiesz się:

• jaka jest definicja poczucia własnej wartości
• dlaczego sposób, w jaki postrzegamy siebie jest ważny
• co da Ci wiara w siebie

Niskie poczucie własnej wartości to temat, który dotyczy większości z nas. Potwierdzają to liczby.

Przeprowadzone w 2017 roku przez Fundację Sukces Pisany Szminką badanie w ramach projektu #StaćMnieNaSukces https://sukcespisanyszminka.pl/stac-mnie-na-sukces-wyniki-badan/

pokazało, że co drugą kobietę ogranicza brak pewności siebie. Prawie 60% kobiet wprowadzając zmiany w swoim życiu zawodowym kieruje się oceną innych. Tylko 9% kobiet deklaruje, że nie brakuje im pewności siebie, by podejmować ambitne zadania. 

Zanim zanurkujemy w statystyki i zaczniemy zastanawiać się, jak przeciwdziałać tej patologii, zdefiniujmy dokładnie – co to jest poczucie własnej wartości. 

Poczucie własnej wartości to nasza subiektywna ocena – ile jestem warta, czy mogę sobie zaufać, czy mój tryb myślenia jest prawidłowy, na ile ufam swoim decyzjom, na ile wierzę w siebie. To nasz obraz siebie. 

Istnieją dwa rodzaje poczucia własnej wartości:

• bezwarunkowe – niezależne od opinii innych, będące konsekwencją rozwijania własnej tożsamości oraz umiejętności akceptacji innych poglądów, innych postaw, opierające się na zaufaniu i szacunku dla siebie;
• warunkowe – zależne od spełnienia określonych kryteriów, dostosowania się do określonych norm, uzależnione od opinii innych.

Zła informacja jest taka, że większość z nas z niepokojem uśmiechnęło się czytając to drugie wyjaśnienie.

Jakie problemy wiążą się z warunkowym budowaniem pewności siebie?

• uzależniając swoją samoocenę od opinii innych zatracasz siebie
• zapominasz o tym, kim jesteś
• zapominasz o swoich potrzebach
• dbasz tylko o to, co powiedzą inni, jaka będzie ich reakcja (nie mając żadnej gwarancji, że ocenią Cię pozytywnie)

Wydaje Ci się, że to detal? Element większej układanki naszego, szeroko rozumianego wellbeingu? Prawda, ale niezwykle istotny element.

Zadajmy sobie przewrotne i hipotetyczne pytanie, co dzieje się z nami kiedy zbudujemy wysokie poczucie własnej wartości?

• czujemy, że mamy skrzydła
• mamy poczucie, że nie mamy żadnych ograniczeń w swoim rozwoju
• lepiej radzimy sobie w sytuacjach kryzysowych
• chętniej robimy to, co sprawia nam satysfakcję i jest zgodne z naszymi potrzebami
• jesteśmy mniej podatne na wpływ otoczenia
• jesteśmy otwarte na przyjmowanie informacji zwrotnej, również tej krytycznej
• częściej czujemy się niezależne i mamy poczucie sprawczości

Brzmi dobrze, prawda? Tylko jak do tego dojść?!

W książce „6 filarów poczucia własnej wartości” Nathaniel Brandem podaje sześć dobrych praktyk w budowaniu poczucia własnej wartości. Warto wdrożyć je do własnego życia:

1. Świadome życie, chęć ciągłego uczenia się i analizowania zmian
2. Samoakceptacja – akceptowanie zarówno swoich mocnych, jak i słabych stron
3. Asertywność, umiejętność stawiania granic
4. Branie odpowiedzialności za siebie, umiejętność zaspokajania swoich potrzeb
5. Posiadanie celu w życiu
6. Uczciwość wobec siebie i innych, życie zgodne z własnymi wartościami

Pamiętaj: bezwarunkowe poczucie własnej wartości wiąże się z akceptacją siebie

Zaakceptować siebie w pełni to dać sobie upoważnienie do bycia dokładnie takim, jakim się jest, a równocześnie pozwolić na to samo innym, czyli pamiętać, że zawsze istnieje druga strona medalu. Akceptacja to również dawanie sobie prawa do posiadania wad, słabości i oczekiwań, przyznając oczywiście ten sam przywilej innym (Carrolle Isabel, „Uzdrawiająca samoakceptacja”)

Co mogę Ci doradzić, aby zacząć wędrówkę ku poczuciu własnej wartości?

Bądź dobra dla siebie, mów i myśl o sobie dobrze, tak jak o najlepszej przyjaciółce. Daj sobie prawo do błędów, a porażki traktuj jak lekcje. Skupiaj się na swoich mocnych stronach i uwierz, że masz w sobie potencjał, który pozwoli Ci pokonać wszystkie przeciwności. 

Bądź autentyczna, pozwól sobie na akceptację swoich słabych stron, swoich wad, bez obawy przed tym, jak odbierze to otoczenie. Niezależnie od krytyki, czuj się wartościowa. 

Warto uświadomić sobie, że przekonania, które nas blokują to nie są żadne pewniki, czy prawdy objawione. To sposób myślenia. Zwykle nawet nie nasz. Nieświadomie przyjęłyśmy go kiedyś dawno temu, najczęściej w dzieciństwie lub w okresie dorastania – od rodziny, od grupy społecznej, w której funkcjonowałyśmy. Na nasze poczucie własnej wartości wpływa nasze doświadczenie, wychowanie, normy społeczne, nasze przekonania o świecie i o nas samych.

Wiem, że łatwo jest to napisać, ale trudniej zrobić. Wiem, ponieważ sama też przechodziłam tę drogę, a właściwie ciągle jeszcze na niej jestem. Czasami pojawia się jeszcze myśl “Ok, ale co inni powiedzą…?”. Najważniejsze jednak, że uświadamiam sobie tę myśl i potrafię przetransformować ją na inną – “Właściwie jakie to ma znaczenie co myślą inni…? Ważne, żebym sama czuła się z tym dobrze”. Zmiana przekonań, w które wierzyłyśmy często przez całe nasze życie to proces, który wymaga czasu. 

Najważniejsze to uświadomić sobie, że to, co o sobie myślimy, staje się faktem. Wystarczy tylko zmienić sposób myślenia, żeby pozbyć się ograniczeń i zacząć działać. Zacząć żyć tak, jak pragniesz żyć. W zgodzie ze sobą.  Tylko tyle, i aż tyle. 

Artykuł Jak zbudować poczucie własnej wartości? pochodzi z serwisu Justyna Federowicz.